Πέμπτη 4 Μαΐου 2017

Ενήκιλες και παιδιά στον κόσμο γύρω μου


Συνήθως τα παιδιά που είναι ήδη σε παρέα, δεν θέλουν να παίζουν μαζί μου.

Για παράδειγμα, μια μέρα που έπαιζα στο λιμάνι, έκανα δυο φίλες και δυο φίλους. Κάποια στιγμή ήρθε ένα μαυράκι κοριτσάκι και είπε, "να παίξω κι εγώ μαζί σας;" Όλοι είπαν "όχι", εγώ όμως είπα "ναι!". Και όταν ήταν ώρα να φύγω, τους είπα, "να μην τσακωθείτε και άμα θέλετε συνεχίστε να παίζετε, όλοι μαζί". 

Σπάνια όμως έρχεται ένα παιδί να μου ζητήσει να παίξουμε μαζί. Συνήθως πηγαίνω εγώ και τους λέω.

Δεν καταλαβαίνω γιατί κάνουν παρέα μόνο με παιδιά της ηλικίας τους, ούτε γιατί τα κορίτσια δεν κάνουν παρέα με τα αγόρια ή τα αγόρια με τα κορίτσια. Εγώ μπορώ να παίξω και να συζητήσω με όλους. Δεν με πειράζει τι ηλικία έχουν ή αν είναι αγόρια ή κορίτσια.

Οι μεγάλοι και τα παιδιά μου κάνουν τις ίδιες ερωτήσεις συνέχεια. Για παράδειγμα:
- Τι τάξη πας;
- Πώς σε λένε;
Δεν τους νοιάζει τι με ενδιαφέρει κι αν θέλω να τα ακούω όλα αυτά.

Τα περισσότερα παιδιά δεν έχουν φαντασία, γι' αυτό και παίζουν χαζά παιχνίδια. Για παράδειγμα, "κλέφτες κι αστυνόμοι". Δεν ξέρω τους κανόνες του παιχνιδιού, αλλά ξέρω ότι το παίζουν μόνο αγόρια, που είναι συνήθως άγρια.

Η ζωή των παιδιών αλλά και των ενηλίκων, επειδή είναι όλη ένα πρόγραμμα, τα κάνουν όλα μηχανικά. Σαν ρομπότ. Δεν χρειάζεται να σκέφτονται.

Τα παιδιά δεν έχουν ελεύθερο χρόνο να παίξουν. Δεν βρίσκω τις καθημερινές παιδιά να παίξω έξω, εκτός από πολύ μικρά. Οπότε παίζω με ζώα, κοιτάω και εξερευνώ τη φύση. Δεν με πειράζει όμως που είμαι μόνη μου. Βρίσκω πολλούς τρόπους και διασκεδάζω.

Μια μέρα θυμάμαι, που έπαιζα στην παραλία με ένα αγοράκι, έπιασα μια ανεμώνη (είναι ένα φυτό της θάλασσας αυτό)  και του την έδειξα. Αυτό τρόμαξε. Μου έκανε εντύπωση που τρόμαξε με ένα φυτό. Του εξήγησα τι είναι η ανεμώνη, ότι δεν δαγκώνει και έπιασα κι άλλες για να τις δει και να ξεφοβηθεί. Την άλλη μέρα που βρεθήκαμε πάλι στην παραλία, μου είπε, "να πιάσουμε πάλι τον Μπομπ Σφουγκαράκι;"

Τα άλλα παιδιά θέλουν σοκολάτες και παγωτά. Το ξέρω γιατί όταν τους προσφέρω φρούτα μου λένε, "όχι ευχαριστώ, δεν πειράζει".

Νεφέλη

5 σχόλια:

  1. Καλή σου αρχή στο μπλογκ κορίτσι μου! Έχω και εγώ μία μικρή δύο χρόνων, ελπίζω να ζήσει και αυτή τόσο ελεύθερη όσο εσύ, με τόση συνείδηση! Περιμένουμε με χαρά τις επόμενες αναρτήσεις σου, μας δίνεις χαρά και ελπίδα! Σε ευχαριστούμε!
    Τατιάνα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Νεφέλη είμαι η Λύδια , μαμά ενός αγοριού στην ίδια ηλικία περίπου με εσένα και μπορώ να πω με πολλά κοινά, εκτός από 2 πράγματα σίγουρα.Το ένα είναι το "κλέφτες κι αστυνόμοι" :) όπου στ αλήθεια γίνεται άγριος κι όπου δεν είμαι καν σίγουρη πως υπάρχουν κανόνες, παρά ένα κυνηγητό!Το άλλο είναι το σχολείο (όπου και έμαθαν το "κλέφτες και αστυνόμοι"!) , που δεν του αρέσει καθόλου για τους λόγους που ούτε εσένα θα σου άρεσε.Χαίρομαι πολύ που διαβάζω το νέο σου blog, είναι πραγματικά ενδιαφέρον και κυρίως αληθινό.Εύχομαι να συνεχίσεις να μας προσφέρεις απλόχερα τη μαγική σου αστερόσκονη, μήπως κι εμείς κάποτε πιστέψουμε στη μαγεία που όπως λες κρύβουμε μέσα μας..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Νεφέλη γεια σου και να χαίρεσαι τη νέα σου δημιουργία! πραγματικά ευχαριστήθηκα να διαβάζω τις σκέψεις σου και είμαι κατενθουσιασμένος που μοιράζεσαι τις εμπειριες σου μαζί μας! μου αρέσουν πολύ τα γραφτά σου γιατί με βιηθουν να θυμηθώ. Εμεις οι ενηλικες εχουμε ξεχάσει πως είναι να είσαι παιδί και να ανακαλύπτεις τον κόσμο καθημερινά. Σε ευχαριστω λοιπον απο καρδιάς και εύχομαι να παίξουμε μια μερα όλοι μαζί με την Μελινα , την κόρη μου που σιγουρα θα χαρει να σε γνωρίσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Νεφελη σε χαιρετω και σε συγχαιρω για ολα αυτα που μοιραζεσαι μαζι μας. Μου θυμιζεις πως ημουνα και πως μπορω να ξαναγινω παιδι! Ενα μεγαλο ευχαριστω απο μενα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νεφέλη καλή αρχή! Χαίρομαι πάρα πολύ για τη νέα σου απασχόληση και θα χαρώ να διαβάζω για τη ζωή σου και τις περιπέτειές της. Εχω κι εγώ μία κόρη, τη γνώρισες όταν ήταν πιο μικρή κι εύχομαι να ζήσει τόσο ελεύθερα και τόσο ανεξάρτητα όσο εσύ. Περιμένω τις επόμενες αναρτήσεις σου!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή